An l?an diugh t?d againn air teachdaireachdan a chur gu ?te sam bith air an t-saoghal leis na h-innealan as adhartaiche a tha ann: an t-idir-lin, am f? so-ghi?an, agus eile.

Ach tha ar meadhanan c?anach gu math nas fhaide air ais an diugh na bha iad eadhon anns na Meadhan-Aoisean! 'S na linntean sin bha aon ch?an eadar-n?seanta - Laideann - aig a h-uile neach foghluimte anns an Roinn-E?pa. Mar eiseimpleir, bha comas aig oileanaich agus sgoilearan E?pach a thadhail air oilthigh sam bith ann an t? sam bith, agus oraidean nan ollamhan a thuigsinn.

Thr?g na daoine a' ch?an luachmhor eadar-n?seanta sin, agus a-nis is ann a tha sinn an eisimeil air meadhanan c?anach a tha slaodach, cearbach, uireasach: 's e sin ri r?h, eadar-theangairean, luchd-m?eachaidh, r?airean ioma-ch?anach, faclairean s?hraichte, agus a leitheid - a tha fuathasach cosgail do riaghaltais, do'n mhalairt, don UNO, don EU - agus mu dheireadh, dhuinne uile, oir feumaidh sinn c?ean a ph?gheadh air an son.

Their feadhainn ruinn gum bu ch?r dhuinn c?anan coigreach a dh'ionnsachadh. Ach c?tha comasach air eadhon aon ch?an coimheach a bhruidhinn gu fileanta, coileanta? An d?dh bhliadhnachan de theagasg anns na sgoiltean agus na oilthighean anns an d?haich againn, tha f?r bheagan daoine as urrainn copan cofaidh a dh'iarraidh ann an Gearmailtis, Fraingis no Sp?nnis - gun

A bhith smaointinn air c?l beagan nas dorra a r?h ann an t?de na c?anan sin.

Tha na c?anan beaga, laga den t-shaoghal - c?anan mar a' Gh?dhlig - ann an cunnart; tha iad air am bagradh leis na c?anan cumhachdach, buadhmhor, agus gu-?aidh leis a' Bheurla. Tha luchd-labhairt Esperanto den bheachd gum bu ch?r da h-uile neach a ch?an fh?n a bhruidhinn agus a chumail be? ach a dh' aon ? feumaidh e, no i, c?an eadar-n?seanta - c?an a tha neo-ph?rteach, neo-impireil, nas fhasa na c?anan eile - c?an nach eil a toirt sochair mh?chear a dh' aon phoball a-mh?n, mar a tha a' Bheurla (gu h-?aidh Beurla nan St?tean Aonaichte) an diugh.